جے دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
ٹٹّے بھانڈے کلی کراواں گلی دے وچ بہہ کے
ٹٹّے بھانڈے کلی کراواں گلی دے وچ بہہ کے
دل تے نہ لانواں لوکی جو وی کہندے ہس ہس کے
ٹٹّے بھانڈے کلی کراواں گلی دے وچ بہہ کے
دل تے نہ لانواں لوکی جو وی کہندے ہس ہس کے
زنجیر اے زنجیر اے
بھیڑی ریت بنی تقدیر اے
جے میں پانواں سوہنے لیڑے
طعنہ تشنہ اوہ تیر اے
جہڑا وجدا اے دل تے ٹھاہ کر کے، ٹھاہ کر کے
جے دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
دکھ سکھ سارے ونڈن آ گئی پیا میں تیرے گھر
او کلّم کلّا روٹی نہ کھاںویں، میرے وی اگّے دھر
رل مل کے ہن دوہنواں نے کٹنا جندڑی دا ایہہ سفر
توں میرے سر دا سائیں
میں تیرے شملے دا سوہنا لڑ
تسلیم اے تسلیم اے
ایہہ کنبہ تیرا تسلیم اے
پر میں وی تیرا کنبہ واں، ایہہ دھیان توں رکھنا
جے دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
سوہنا ربّ جنہوں عزّت دیوے
اوہدی عزّت کر
بھانویں ہووے ناری نازک
بھانویں ہووے نر
ربّ دی رحمت نال کیوں لڑنا ایں
کر لے توں شکر
نوںہواں، دھیاں، بھیناں، بھابی
رونقاں دا گھر
تقدیر اے تقدیر اے
جو وی ربّ نے بنائی تصویر اے
جہڑا ربّ دی رضا نال راضی نئیں
اوہدا ککّھ نئیوں بننا
جے دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
کہ دل میرا ٹٹّدا ٹٹّ، نہ ٹٹّیا وے
ٹٹّ جاندے نیں پہاڑ
ٹٹّ پیندا آسمان (جدوں، جدوں)
او جدوں دل ٹٹّدا
پھٹ جاندی اے زمین
چھٹ جاندا اے جہان
کدوں (کدوں)
او جدوں دل ٹٹّدا
ہووے نہ دنیا نوں خبر
میرے دل دی قبر وچ نپ لے نیں میں سارے خواب
تے خواباں نوں جاندی سڑک
اتّے بیٹھ کے اکھیاں نے ویکھی اے راہ
سارے لوک گواہ
اس ریت رواج نے رول دتّی ہر ہیر سسّی سوہنی
تے نالے لیلیٰ دی نہ سنی کسے نے وی آہ
سارے لوک گواہ
میں آں حوّا دی دھی
میں آں حوّا دی دھی
میرے ول کرن کدی چنگی نگاہ
جدوں (کدوں)
او جدوں دل ٹٹّدا
او جدوں دل ٹٹّدا
اوہدوں
(کدوں)
(او جدوں دل ٹٹّدا)
او جدوں دل ٹٹّدا، اوہدوں...
جے دل میرا