Credits
COMPOSITION & LYRICS
Marcin Marek
Songwriter
Lyrics
Natenczas Wojski chwycił na taśmie przypięty
Swój róg bawoli, długi, cętkowany, kręty
Jak wąż boa, oburącz do ust go przycisnął
Wzdął policzki jak banię, w oczach krwią zabłysnął
Zasunął wpół powieki, wciągnął w głąb pół brzucha
I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha
I zagrał: róg jak wicher, niewstrzymanym dechem
Niesie w puszczę muzykę i podwaja echem
Umilkli strzelcy, stali szczwacze zadziwieni
Mocą, czystością, dziwną harmoniją pieni
Starzec cały kunszt, którym niegdyś w lasach słynął
Jeszcze raz przed uszami myśliwców rozwinął
Napełnił wnet, ożywił knieje i dąbrowy
Jakby psiarnię w nie wpuścił i rozpoczął łowy
Bo w graniu była łowów historyja krótka
Zrazu odzew dźwięczący, rześki: to pobudka
Potem jęki po jękach skomlą: to psów granie
A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot: to strzelanie
Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało
Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało
Zadął znowu; myśliłbyś, że róg kształty zmieniał
I że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał
Udając głosy zwierząt: to raz w wilczą szyję
Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje
Znowu jakby w niedźwiedzie rozwarłszy się garło
Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło
Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało
Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało
Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki
Powtarzały je dęby dębom, bukom buki
Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi
Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi
Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry
Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury
Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało
Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało
Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru
Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru
I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza
Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza
Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu
No i co, Wojski nie ma już rogu
Writer(s): Marcin Marek
Lyrics powered by www.musixmatch.com